Anna Paulowna

Vrijdag naar Scheveningen geweest, naar de tentoonstelling over handwerken in Muzee Scheveningen. Erg de moeite waard! Voor mij wel een reis, maar in de trein heb ik heerlijk zitten lezen en in Den Haag een OVfiets gehuurd en op mijn gemak naar Scheveningen gepeddeld, het zonnetje scheen.Het museum heeft een heleboel leuks om te bekijken o.a veel over de Scheveningse klederdracht. Ik vond de vorm van het oorijzer heel apart, in het Noorden ziet dat er heel anders uit. Boven liep ik eerst tegen een mooi portret van koningin Anna Paulowna aan. Zij was de stichtster van de naaischool voor meisjes uit vissersgezinnen. In de winter als er niet werd gevist konden ze daar leren naaien en handwerken. Anna Paulowna was een Russische prinses en getrouwd met onze koning Willem II. Ze is tot haar dood nauw betrokken geweest bij de school. Ik herkende heel veel van de werkstukken. Sommige werkjes heb ik ook gemaakt tijdens de handwerklessen op de lagere school en voor mijn opleiding (akte K) en er was veel moois te zien van o.a Marcella Oost. Later ben ik teruggefietst door de Anna Paulownastraat, via het Anna Paulownaplein naar het centrum. Bij V.en D lekker geluncht en toen de trein weer terug naar...... inderdaad Anna Paulowna

Gelukspoppetje.

Gister een hele gezellige handwerkdag van de Vrouwen van Nu in de" Blinkerd" in Schoorl. Deze keer werd er weer eens geborduurd, nl een gelukspoppetje. We kregen een keurig verzorgd pakketje, waarbij we zelf een mooi kleurtje DMC mochten kiezen en al gauw zaten alle vrouwen van nu ijverig stiksteekjes en kruissteekjes te borduren. Het is een leuke ontmoetingsdag, lekker even bijpraten met bekenden. Ook het winkeltje is altijd leuk om te bezoeken. Dozen met handwerkboeken en bladen en een tafel met hebbedingetjes,er is altijd wel iets van mijn gading.  Op de handwerktentoonstelling in april zullen de resultaten van deze dag wel te zien zijn

Eindelijk

Op mijn nieuwe laptop kon ik eerst niet meer uit de voeten met blogspot. Het dashbord gaf aan dat ik nog geen blog had en mijn blognaam was natuurlijk bezet. Nu ineens lukt het weer, ik heb een beetje zitten frummelen met instellingen, maar weet niet of dat nou gewerkt heeft. In elk geval kan ik nu weer verder. Alleen vandaag druk, we vieren de verjaardag van mijn DH en ik moet dus gauw aan de slag.

Joods werkdorp

Toen de Wieringermeer drooggevallen was werd in 1934 aan de rand van de polder vlak bij Nieuwesluis een Joods werkdorp gesticht. Het was bedoeld om jonge joodse mensen die gevlucht waren uit Duitsland een opleiding in de landbouw te geven als voorbereiding op hun vestiging in Palestina.Er was een centaal gebouw waar lesgegeven werd, gegeten en samengekomen en daaromheen stonden slaapbarakken en schuren. Het was heel hard werken in de zware klei, maar er hebben een flink aantal mensen gewoond en gewerkt. In 1941 werden de 315 bewoners afgevoerd naar Amsterdam waar ze eerst vrijgelaten werden, maar na een oproep om terug te keren naar Nieuwesluis werden alle die daaraan gehoor gaven naar Mauthausen getransporteerd. 187 mensen hebben dat niet overleefd. Het centrale gebouw staat daar nog steeds bij de brug aan de weg naar Slootdorp. Toen er plannen bekend werden om het gebouw te verbouwen tot een onderkomen voor Poolse arbeiders kwam het echtpaar van Schaik in actie. Ze hebben met een groep het plan om het werkdorp een bestemming te geven als museum en beeldentuin. Afgelopen weken is er een expositie geweest over de geschiedenis van het werkdorp en zijn er kunstwerken uit het privebezit van de fam van Schaik geexposeerd. We zijn er zondag geweest. Het was de laatste dag jammer genoeg, ik had graag iedereen willen zeggen om daar te gaan kijken. Het was overigens druk. Het was indrukwekkend! Prachtige schilderijen van Dirk Breet, een schilder uit Kolhorn, mooie beelden en een heel verzorgde videopresentatie over de geschiedenis van het gebouw en de mensen die er gewerkt hebben.

Kente

Vorige week hadden we met de Vrouwen van Nu een avond over Ghana. De heer John Duphey van de stichting Educare vertelde over het leven van vooral vrouwen in Ghana. Hij had ter illustratie een hele verzameling voorwerpen en ook kledingstukken meegebracht. Het was een boeiende avond, we hebben veel gelachen want John is een man die van grapjes houdt. Een kledingstuk dat ik heel erg mooi vond was de handgeweven mantel (een hele grote lap) voor een koning:  een Kente. Hij was geweven in smalle banen die later aan elkaar genaaid zijn in de prachtigste kleuren. Ik mocht zelf een tuniek aanpassen van hetzelfde motief, maar dan nagemaakt door Vlisco van bedrukte katoen

Zoekplaatje

Handigheidje...

Bij Annita het patroon van Vera besteld en ik wilde dus meteen gaan beginnen. We zijn afgelopen weekend lekker met de boot weg geweest en dus breipennen mee. vergat ik toch mijn bol zelfgesponnen wol!! Gelukkig vond ik aan boord nog een in de vakantie gekocht bolletje, minder naar mijn zin, maar ik kon beginnen! Wordt dus een rode Vera en de grijze komt nog wel. Waar ik nog wel eens mee rommel is het op een parkeerdraad zetten van een aantal steken om ze later weer op te pikken en verder te breien. Daar vond ik vandaag een oplossing voor. Ik weet dat een veiligheidsspeld goed werkt bij kleine beestjes, maar Vera is wat forser en het schoot me te binnen dat ik ergens nog scoubidoutouwtjes van de Action had liggen. Die zijn wat steviger en ik kom nu tot ontdekking dat ze hol zijn en je kunt ze dus zo op de punt van een breinaaldje schuiven en de steken doorschuiven. Steken zakken zo ook minder weg.