Uit mijn textiel bibliotheek

 

Uit mijn uitgebreide textielbibliotheek trok ik deze week een map tevoorschijn met Hongaars opschrift en in de map een serie losse bladen met borduurpatronen. Omdat ik de bijschriften nooit kon lezen heb ik tot nu toe alleen maar plaatjes gekeken. Maar met de huidige vertaalmogelijkheden kan ik nu zelfs Hongaars lezen. Als ik op mijn telefoon de googlevertaalapp open en de camera boven de tekst houd kan ik in het Nederlands lezen wat er staat! En het opschrift luidt dus : "Borduurpatronen van Hongaarse nationaliteiten". Op de losse bladen een schat aan prachtige patronen in verschillende technieken. En de aanwijzingen voor het borduren worden door google ook keurig vertaald 

Misschien ga ik er nu toch wel een keertje iets uit borduren.

Als je weeft kijk je anders naar stof.

 Van de bekende drie mappen van Handwerken Zonder Grenzen heb ik ook nog altijd zaken uit de bijgaande pakketten liggen. En vele handwerksters zullen ook de geruite lap herkennen van de foto die ook in zo'n doos meekwam. Je ziet hem op marktjes met tweedehands handwerkmateriaal en in kringloopwinkels nog steeds wel eens liggen. Sinds ik les krijg van Jane Stafford via haar digitale weefschool kijk ik al veel meer naar weefsels en na haar les over "Color and Weave" heb ik ook zelf een proef geweven met allerlei verschillende licht-donker combinaties. En toen kwam ik deze lap weer eens voorbij en bij wat beter bekijken zie ik dat dit niet zomaar een geruite lap is maar een color and weave voorbeeld. naast elkaar tel ik dertien verschillende inrijgcombinaties van licht-donker en in de hoogte ook dertien verschillende inslag combinaties. Dat maakt 149 verschillende ruitjesblokken. Dat ik dat nou nooit eerder ontdekt heb, ik leer dus nog steeds bij. Of wist iedereen dat van die ruitjes al en wie heeft hem ook nog? Ik vond het een eyeopener.

Hoe het begon

Bladerend in oude fotoalbums kwam ik een serie afbeeldingen tegen van onze eerste bijeenkomst dekens maken voor een goed doel. Het was in Dronten volgens mij en de dekens waren voor "Anastasis" een hospitaalschip dat voor de kust van Afrika operaties uitvoerde. In de tijd daarna kwamen we bij elkaar met een grote groep vrouwen om droomdekentjes te maken. Weet iemand nog precies hoe we daar toe kwamen? Voor zover ik weet een initiatief van Ineke Flecken. Ik weet wel dat we later in Nunspeet droomdekentjes gingen maken voor de  Stichting de Regenboogboom. Jopie Bouwman zorgde voor de locatie. Jopie is inmiddels gestopt met Jopies dromenquilts, wat een geweldig mens ! Ze heeft zich heel erg ingezet voor quilts voor zieke kinderen. Stichting de Regenboogboom organiseert nog steeds droomdekendagen, het is altijd een geweldige happening.